Er is een vraag die ik mezelf stel bij bijna elke sporter die ik zie: waarom beweegt deze persoon zo? Niet wat er mis is, maar waarom het er zo uitziet. Want in die vraag zit vaak het echte antwoord.
Wat ik zie in de praktijk is dat beweegproblemen zelden puur lichamelijk zijn. Ze gaan vaak dieper. En hoe dieper je graaft, hoe vaker je uitkomt bij patronen die al jaren, soms decennia, in iemands lijf zitten. Patronen die zo vertrouwd zijn geworden dat ze voelen als normaal. Maar dat zijn ze niet altijd.
Bewegen is gedrag
Dat klinkt misschien als een open deur. Maar het heeft grote gevolgen voor hoe je naar klachten kijkt. Als bewegen gedrag is, dan is een klacht vaak geen storing in een machine, maar eerder een signaal van een systeem dat op een bepaalde manier heeft leren functioneren.
Een sporter die zijn heup niet vrijmaakt in de stap, doet dat zelden per toeval. Hij heeft op een bepaalde manier leren bewegen. Misschien door een oude blessure die hij heeft gecompenseerd. Misschien door sport die hij jaren geleden heeft gedaan. Misschien door een werkhouding die hij elke dag acht uur aanneemt. Het lichaam past zich aan. Dat is zijn kracht, maar het is ook hoe problemen kunnen ontstaan.
Gedrag dat lang genoeg wordt herhaald, kan onderdeel worden van je karakter. Het verdwijnt niet zomaar als de pijn verdwijnt.
Karakter als beweeggeschiedenis
Ik zie karakter niet als iets abstracts. In de context van bewegen is je karakter mede de optelsom van alles wat je lichaam heeft gedaan, geleerd en onthouden. Elke sport die je hebt beoefend. Elke blessure die je hebt gehad. Elke gewoonte die je in je dagelijks leven hebt opgebouwd. Al die ervaringen schrijven zich langzaam in in hoe je staat, loopt, springt en draait.
Dat maakt het ook vaak hardnekkig. Als iemand al twintig jaar met zijn romp naar voren leunt bij het lopen, dan is dat niet iets wat je in drie sessies corrigeert. Dat patroon is geen fout, het is onderdeel geworden van zijn manier van bewegen. Onderdeel van zijn karakter.
Waarom dit zo belangrijk is voor terugkerende klachten
De sporters die ik zie, hebben vaak hetzelfde verhaal: ze zijn behandeld, ze voelen zich beter, maar na een tijdje zijn ze terug bij af. Soms met precies dezelfde klacht, soms een nieuwe. Ze begrijpen niet waarom het steeds terugkomt.
Wat ik dan vaak zie: de klacht is aangepakt, maar het gedrag dat eraan bijdroeg niet. En dat gedrag, dat onderdeel is geworden van iemands manier van bewegen, gaat gewoon door. Het lichaam doet wat het altijd heeft gedaan, totdat een structuur het niet meer trekt.
Dat is geen falen van de behandeling. Het is een logisch gevolg van hoe het lichaam werkt. Maar het vraagt wel om een andere aanpak. Eentje die niet stopt bij de pijn, maar vraagt: hoe beweegt deze persoon, en waarom?
Wat dit betekent in de praktijk
Als bewegen mede karakter is, dan is herstel ook meer dan een lichamelijk proces. Het vraagt om bewustwording van hoe je beweegt, wat dat heeft gevormd, en wat er nodig is om iets te veranderen. Dat kost tijd. Het vraagt herhaling. En het vraagt eerlijkheid over wat je eigenlijk doet als je beweegt.
Een loopanalyse kan daarbij helpen. Niet omdat het alle antwoorden geeft, maar omdat het zichtbaar kan maken wat normaal voelt maar misschien niet optimaal is. Het geeft een completer beeld van wat er speelt, voorbij de klacht, richting het patroon eronder.
Want als je begrijpt waarom je zo beweegt, dan kun je pas echt beginnen met veranderen.
Benieuwd wat er in jouw beweegpatroon speelt? Plan een gratis kennismakingsgesprek bij MoveWell.